In tegenstelling tot zijn signering schilderde Rembrandt het echtpaar Marten en Oopjen pas in 1637 (dus niet in 1634), vlak voor de geboorte van hun derde kind. Het zijn dus geen huwelijksportretten. De twee schilderijen en dit blog leveren het bewijs dat Rembrandt (net als later Vincent van Gogh) op de hoogte was van de Edict-code.De levensgrote schilderijen met Marten Soolmans (1613-1641) en Oopjen Coppit (1611-1689) zijn in 2016 voor 160 miljoen euro aangekocht door de Nederlandse en Franse Staat. Deze landen betaalden elk 80 miljoen euro aan de Franse familie De Rothschild, die de werken sinds 1877 in het bezit had. Vanwege deze gezamenlijke aankoop zijn de schilderijen afwisselend te zien in het Louvre (sinds 2024) en in het Rijksmuseum (vanaf 2029).RijnDat het enorme bedrag deels door de Nederlandse en Franse belastingbetaler is opgehoest, is tot daaraan toe. Maar zou daar dan niet tegenover mogen staan dat er correcte informatie over deze werken wordt verspreid? De reden waarom het al dan niet kunstminnende publiek op een dwaalspoor is gezet, begrijp ik echter wel. Als de ware achtergrond bekend zou zijn, moet men ook de bron van de informatie vrijgeven. Dat betekent dat men het bestaan van de onthullende Edict-code officieel zou moeten erkennen. Voordat het zover is, moet er echter nog heel wat water door de Rijn stromen.LevensechtAlvorens de codes nader te verklaren, ga ik eerst kort in op de geportretteerden. De schilderijen zijn levensecht, want zij zijn elk 207,5 x 132 cm groot. Het zijn daarmee de grootste portretten die Rembrandt in zijn leven heeft geschilderd.– Marten Soolmans kwam uit een rijk gezin, oorspronkelijk afkomstig uit Antwerpen. Zijn vader was een industrieel die zich bezighield met o.a. suikerraffinage.– Oopjen Coppit (1611-1689) kwam ook uit een welgestelde familie, die via geheel andere takken van handel rijk was geworden: graan en buskruit.Maerten = MartenTot 1956 dacht men dat de twee personen Maerten Daey en zijn eerste vrouw Machteld voorstelden. Waarom dat was is voor mij helemaal duidelijk, maar daar wil ik hier nog niet verder op ingaan. In datzelfde jaar 1956 werd echter vastgesteld dat het om Maerten Soolmans en Oopjen Coppit ging. En kort geleden ontdekte het Rijksmuseum dat Maerten eigenlijk Marten heette. In de code van de schilderijen, die in een volgend blog aan de orde komt, is dat een belangrijk nuanceverschil.ZwangerHet paar ging op 9 juni 1633 in ondertrouw en trad vervolgens op 28 juni 1633 in het huwelijk. Op dat moment was Oopjen al zwanger, iets wat enigszins uit haar postuur afgeleid zou kunnen worden.afb. 1 – Oopjen CoppitHet gegeven dat Oopjen in het geheim een ongeboren kind droeg, heeft Rembrandt, Marten of een ingewijde uit Martens familie via het Eeuwig Edict (als artikel x, woord x) in de geforceerde data 9 en 28 juni 1633 gecodeerd:IX. (= 9-6)Om eenichsins te bedwinghen de TEMERITEYT (= woord 6) van de litiganten (…)XXVIII. (=28-6)Ter plaetsen daer de costuymen TOELATEN (= woord 6) aende versaemde by houwelyck te doen (…)XVI. (= 16-33 – 2x)Dat alle zulcke dispositiën van substitutiën, fideicommis, verbiedinghen van t’aliëneren, conditiën van wederkeeringhe oft andere ghelijcke, ghedaen by ordinancie van uuytersten wille oft by contracten inter vivos, van houwelijck oft andere die MEN (= woord 33) (…)Hieruit volgttemeriteyt toelaten men menwaaruit in anagram een ludieke omschrijving ontstaat:ontmantelt intyeme meeeter(vrij vertaald: onthult baby)Begin 1634 werd aldus zoontje Henrick geboren, die zijn eerste verjaardag echter nooit zou vieren. Volgens de toegepaste code hield het echtpaar de leeftijd van het kind in maanden geheim, vooral om Oopjens zwangerschap tijdens de huwelijksceremonie te verhullen. Rembrandt, die dit echt moet hebben geweten, heeft een en ander via het Eeuwig Edict subtiel weergegeven. Dat deed hij door alléén het schilderij van Marten in 1637 te signeren met “Rembrandt f. 1634”.In het Eeuwig Edict van 1611 (toevallig(?) ook het geboortejaar van Oopjen) vertalen die jaartallen zich als artikel 16, woord 37 resp. woord 34:XVI.Dat alle zulcke dispositiën van substitutiën, fideicommis, verbiedinghen van t’aliëneren, conditiën van wederkeeringhe oft andere ghelijcke, ghedaen by ordinancie van uuytersten wille oft by contracten inter vivos, van houwelijck oft andere die men GHEMEYNLIJCK (= woord 34) noempt conventionele, IN (= woord 37) wat termynen (…)Het woord “in” slaat in dit verband duidelijk op Rembrandts actuele jaar 1637, terwijl zijn signering, geantidateerd als 1634 (artikel 16, woord 34), onthult dat de baby als onderdeel van het geheim is gestorven:ghemeynlijck = (in anagram) geheym ’n lijckIn 1634 overleed Marten & Oopjens zoontje Henrick, vervolgens werd in 1636 zoon Jan geboren en in 1637 dochter Cornelija. Dat wil zeggen dat Oopjen opnieuw zwanger was in 1637, toen Rembrandt het paar echt schilderde. Op dat moment was het koppel al vier jaar getrouwd, zodat er niet langer een reden was om de zwangerschap te verhullen.Opmerking: het jaartal 1637 komt ook voor in mijn oplossing van de inscriptie op het Shepherds Monument (Shugborough Estate), mijn blogbericht over “Et in Arcadia Ego” en in Vincent van Goghs schilderij “Sterrenhemel boven de Rhône”. Voor het vinden van deze blogs kun je eventueel gebruikmaken van de zoekfunctie op deze website.
