In 1888 heeft Vincent van Gogh de compositie van zijn schilderij “Het Gele Huis” aangepast naar de grafsteen van Marie de Nègre uit 1781. Daardoor ontstond een unieke Nederlands/Franse code. Zoals ik al eerder schreef in dit blogartikel ontmoette Vincent in 1886 in Narbonne de Zuid-Franse pastoors Saunière en Boudet. Bij die gelegenheid is bepaalde informatie uitgewisseld, op basis waarvan een nergens geëvenaarde hoax ontstond.
Het Gele Huis is een olieverfschilderij (72 × 91,5 cm) van Vincent van Gogh, dat hij in september 1888 in Arles (Zuid-Frankrijk) maakte. Vincents werk hangt tegenwoordig in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Eerst noemde Vincent zijn werk La Maison et son entourage, ofwel Het huis en zijn omgeving, maar hij veranderde dat later in La Rue (De Straat). Het schilderij is echter het meest bekend onder de naam Het Gele Huis (La Maison Jaune).
Bigou
De vraag is nu waarom Vincent de eerste titel heeft aangepast. Het antwoord is niet moeilijk, omdat een anagram van de titel in het Frans al een deel van het geheim prijsgeeft. Want:
La Maison et son entourage
= (in anagram)
Marie soutane santon loge
Deze uitkomst is eenvoudig te duiden, maar heeft op zich nog niet met de hoax van Boudet te maken: Marie is Marie de Nègre. Haar overlijden in Rennes-le-Château in 1781 werd begeleid door de toenmalige pastoor Antoine Bigou, die zoals destijds alle pastoors, een soutane (zwarte priestertoga) droeg. Bigou zou de raadselachtige staande grafsteen van Marie de Nègre hebben ontworpen. Ook verstopte hij perkamenten in de kerk van Rennes-le-Château, die later door Bérenger Saunière zouden worden gevonden. De tekst van de genoemde grafsteen is, zoals verderop in dit blogartikel wordt aangegeven, voor een deel geprojecteerd op het schilderij met het Gele Huis van Vincent.
Santon
Verder is een santon een klein handgeschilderd (heiligen)beeldje uit de Provence, waartoe ook Arles behoorde. Oorspronkelijk ging het bij santons om beeldjes voor in de kerststal, maar later werden de beeltenissen uitgebreid naar allerlei plaatselijke ambten. Zo waren er beeldjes van onder anderen de Provençaalse herder, de smid, de burgemeester van het dorp, de pastoor, enz. Tot slot verwees het woord loge zowel naar de kerststal met de beeldjes als naar de betrokkenheid van vrijmetselaars, wat met alle onderhavige puzzels geen verrassing is.
Goud
Maar Vincent wilde uiteraard niet dat dit allemaal uit de titel van zijn schilderij afgeleid zou kunnen worden. Vandaar dat hij de naam van het werk veranderde in La Rue (De Straat). Ook dat was echter achteraf niet helemaal sluitend, omdat deze naam verrassend genoeg naar GOUD verwees.
Het was vooral na de dood van Saunière dat zijn huishoudster Marie Dénarnaud op de schat azende dorpelingen erop wees dat zij sowieso op goud liepen. Wisten zij veel dat je van de klinkers a-u-e (e-a-u) uit “la rue” naar de uitspraak van het Franse woord “eau” (water) een “O” kunt schrijven? In anagram wordt “LA RUE” dan “L’OR” = (vertaald) “het goud”. Al met al een kleine hoax op zichzelf.
Groentinten
Vincent huurde het rechterhuis op de Place Lamartine te Arles (Zuid-Frankrijk) vanaf 1 mei 1888. Hij koos dit huis speciaal voor de vorm, die min of meer overeenkwam met die van de grafsteen van Marie de Nègre. Elk huisje heeft zijn kruisje, moet Vincent hebben gedacht. Totdat het op 25 juni 1944 door een Amerikaanse bom werd vernietigd, telde het huis vier kamers: twee op de begane grond bestemd voor het atelier en een keuken, en twee slaapkamers op de eerste verdieping.
Voor de code die Vincent gebruikte, zijn vooral de ramen, luiken en de deur van het huis van belang. En natuurlijk de staande grafsteen van Marie de Nègre, die ik ernaast heb afgebeeld:
Linksboven in het huis, op de eerste verdieping, sliep Vincent. Van die kamer zijn de luiken gesloten. Elk luik heeft een andere groentint, hierna zien we dat Vincent dat deed om er tekst mee te benadrukken. Rechtsboven was de logeerkamer, die Vincent met open luiken schilderde. Ook dat had met de te projecteren teksten te maken.
Het resultaat van een en ander valt af te leiden uit onderstaande gecombineerde afbeelding:
Wat nu eerst aandacht verdient, zijn de lichtgroen getinte luiken van de slaapkamers op de eerste verdieping van het huis op het schilderij. Ter verduidelijking heb ik daar deze detail-afbeelding voor gemaakt:
Op de teksten met een donkere ondergrond in de bovenstaande afbeelding kom ik in een ander blogartikel terug. De betekenis daarvan heeft meer te maken met Vincents redactie van de codering, dan met de essentie, in dit geval de hoax van pastoor Henri Boudet.
Ramen
De letter “T” wordt door de linkerkant van het luik van het linkerraam doorsneden tot een gespiegelde en normale kleine letter “r”. Daaronder volgen de letters I-E-R. Achterelkaar ontstaat op het lichtgroene luik r-IER, ofwel met gelijk lettertype en in anagram RIRE. Dat betekent in het Frans: LACHEN.
Op de binnenkant van het lichtgroen getinte luik van het rechterraam zijn de letters NONEDA zichtbaar. Als Nederlandstalig anagram: NADOEN. Kennelijk dient de deels vertaalde Frans/Nederlandse combinatie “lachen nadoen” (wat ik begrijp als “HA HA”) te worden gevonden op de tekst die daaronder staat:
Hoax
Zoals je ziet bestrijken de letters H-A-H-A (die de hoax benadrukken) drie regels. Dit drietal regels geeft in anagram een nieuw spoor binnen het geheim weer:
dhaupouldeblanchefortageedesoix
= (in anagram)
hoax henri boudet a deposé la clef dug
De vertaling van de gevonden tekst is
“hoax (nepverhaal) Henri Boudet heeft de sleutel “dug” geplaatst (gedeponeerd)”.
De vraag is nu waar Henri Boudet zijn sleutel heeft gedeponeerd en wat het woord “dug” hier betekent. De enige plaats waar Boudet binnen het kader van het mysterie van Rennes-le-Château iets kan hebben gedaan, is in zijn boek “La Vraie Langue Celtique” (hierna: LVLC). In dit boek uit 1886, het jaar van de ontmoeting tussen Vincent, Anton en de pastoors, zoals in de inleiding beschreven, verdedigt Henri Boudet zijn theorie dat het Engels de oertaal is.
Het boekje heeft een zekere amusementswaarde, maar wordt door wetenschappers en taalkundigen niet serieus genomen. Gezien de hoax van Boudet zal dat ook niet de bedoeling van de pastoor zijn geweest. Zijn boek bevat namelijk bovendien codes met betrekking tot het Shepherds Monument (Shugborough Estate) in Engeland. Daarover meer in een toekomstig blogartikel over onder andere alchemie.
België
Het woord “dug” is Engels en het betekent: “gegraven”. Maar waar heeft Boudet dan gegraven en waar zocht hij naar? Het woord “dug” kan niet met LVLC in verband worden gebracht, omdat het er niet in voorkomt. De Franse vertaling van “dug” is “creusé” en dat woord komt wel voor in Boudets boek (eenmaal, op pagina 191) als verwijzing naar een gegraven gracht in België tijdens de steentijd. Toch blijf ik naar een betekenis van “dug” zoeken, want dat is immers een sleutelwoord binnen deze hoax.
Uiteindelijk blijkt de oplossing toch enigszins voor de hand liggend. Het woord waarnaar “gegraven” moet worden in LVLC is niet het ene woord “dug”, maar de combinatie “du g“, bijvoorbeeld in “du grand”. Zo gespeld komt “du g” in LVLC in totaal 29x voor.
Landas
Als de uitkomst van een puzzel een getal betreft en het te maken heeft met Vincent van Gogh, dan dient het meestal te worden getoetst aan het Eeuwig Edict. Dat bestaat zoals bekend uit één wet en 47 artikelen. In dit geval, met het getal 29, lees ik dat als artikel 2, woord 9 (het 9e woord door mij in hoofdletters gezet):
II.
Ordinerende voirts aende voorseyde raeden dat zy respectivelyck ALSDAN (…)
Van “alsdan” maak ik in anagram Landas. Dat is een dorp in het Franse departement Nord, direct ten zuiden van de Belgische grens. Dus wellicht toch een connectie met (de steentijd in) België! De coördinaten van Landas zijn 50° 28′ NB, 3° 18′ OL.
Zoals ik schreef in mijn blogartikel over het toepassen van coördinaten binnen het mysterie, dien ik dus te kijken naar de combinatie 18-28. Ik lees dat in het Eeuwig Edict als artikel 18, woord 28 (door mij in hoofdletters gezet):
XVIII.
Ende soo verre zy ordineerden eenige substitutie in t’gene voorseyt is, tot proffyte van yemandt, met bespreeck zoo wanneer, ende zoo verre den eersten gheïnstitueerden quaeme te STERVEN (…)
Venster
Hierbij is de Nederlandse invloed van Vincent merkbaar, omdat de bovenstaande coördinaat rekening houdt met de 0-meridiaan van Greenwich. Als dit een puur Frans raadsel was geweest, dat had men de 0-meridiaan van Parijs gebruikt en dus een andere coördinaat bij Landas. De Fransen stapten pas in 1911 over op de nulmeridiaan van Greenwich. Dat is na de dood van Vincent, maar wel tijdens het leven van Boudet en Saunière.
Hoe pas ik het in het Eeuwig Edict gevonden woord “STERVEN” nu toe? Al snel zie ik dat dit woord een anagram is van “VENSTER”. Zou dat wederom op het Gele Huis en de grafsteen van Marie de Nègre slaan? Uit onderstaande afbeelding blijkt het antwoord:
Linksonder bevindt zich inderdaad een VENSTER (zonder luiken) met daarin het deel van de grafsteen-tekst die over het overlijden c.q. sterven (DECEDEE) van Marie de Nègre gaat, Acht letters vallen min of meer op het kozijn. De overige letters in het midden van het venster zijn:
CE II CO QU
= (in anagram)
COQUE ICI
“COQUE” lijkt fonetisch op de naam “GOGH” zoals de Fransen die uitspreken. Als dat zo is, dan wordt hier gesuggereerd dat de man die voor het huis langs op straat loopt, Vincent van Gogh is. Het woord “ici” betekent immers “hier”. Of duidt het er op dat Vincent in 1886 ook in Rennes-le-Château is geweest?
Slagader
Tot slot blijft de deur over (afb. 7). Ook daarin zijn letters komen te staan: E ER ATIN. Dat kan worden opgevat als het Nederlandse woord “EER” en het Franse woord (in anagram) “NAIT” = vertaald: (hij/zij wordt) GEBOREN of (het) ONTSTAAT. Hierna zal blijken dat dit sub-raadseltje eerder met “ontstaan” dan met “geboorte” te maken heeft.
We weten in elk geval dat er niets van de “geboorte” van een nieuwe zuidelijke schilders-kring is terechtgekomen. Mogelijk heeft Vincent zich in verband daarmee afgereageerd op zijn voordeur. Dat blijkt als ik het Nederlandse woord “DEUR” in het Frans vertaal en als “PORTE” aan de tekst toevoeg:
PORTE EER NAIT = (in anagram) AORTE PEINTRE (slagader schilder)
Dus mogelijk heeft Vincent door op de deur te slaan en daardoor het glas te breken, een slagaderlijke bloeding opgelopen, waarover tot nu toe niets bekend is. Het kan ook op het beroemde oor-incident slaan, maar dat vond pas eind 1889 plaats, meer dan een jaar na het schilderen van Het Gele Huis. Wellicht dat na het incident een glasscherf is bewaard om als snijwerktuig te dienen. Later werd die scherf dan gebruikt bij het afsnijden van Vincents oorlel. Maar dit laatste is pure speculatie.
