Op deze website kunnen artikelen indien gewenst worden gedeeld op Facebook, X of Reddit. Maar zelf heb ik daar geen accounts. Mensen vragen mij wel eens waarom dat zo is. Wel, dat is een bewuste keuze. Een privépagina op sociale media werkt doorgaans goed. Sociale contacten kunnen vooral online sterk worden verbeterd. Maar zodra er zakelijke belangen bij komen, verandert de werkwijze van de sociale media.
Stel je begint een nieuw bedrijf en je wilt jouw producten zo snel en uitgebreid mogelijk promoten. Veel bedrijven kiezen uit de diverse beschikbare media dan vaak meteen voor een marketingcampagne via Facebook of Instagram. Dat kan natuurlijk, zeker als je al over een groot aantal connecties beschikt. Bovendien is het gemakkelijk om op die media een zakelijke pagina in te richten. Toch is het absoluut af te raden om te starten met dat soort activiteiten op bijvoorbeeld Facebook.
Prooi
Terwijl het gewone leven de-socialiseert, zoeken steeds meer mensen contacten via internetplatforms zoals Facebook, X, Reddit of Instagram. Dat zijn zomaar wat voorbeelden van media waarop mensen hun wel en wee met elkaar delen. Hoewel dat op het eerste gezicht vriendelijke podia zijn om mensen bij elkaar te brengen, steekt daar veel meer achter. Het is geen toeval dat een van de oprichters van Facebook, Mark Zuckerberg, een aantal jaren psychologie heeft gestudeerd. Hij en zijn kompanen hebben eerst ongeveer tien jaar lang geijverd om miljoenen particuliere gebruikers aan te trekken. Zodra Facebook wereldwijd voor velen niet meer was weg te denken uit het dagelijkse leven, werd de focus verlegd naar bedrijven en advertentie-inkomsten. De commerciële waarheid is hard: jouw dierbare vrienden zijn een doelgroep (lees: prooi) voor reclame geworden.
Advertenties
Dat het beleid van een organisatie als Facebook is gericht op reclame maken, merken vooral de gebruikers die een klein bedrijf hebben, zoals zzp’ers en mkb’ers. Stel je bent kunstschilder en je hebt naast jouw persoonlijke pagina nog een zakelijke pagina aangemaakt. Je wilt je werk uiteraard zo nu en dan eens verkopen. Met zo’n pagina kun je prima jouw creatieve activiteiten onder de aandacht van je bestaande contacten brengen. Maar let op: jouw vrienden geven via jou indirect aan in schilderijen geïnteresseerd te zijn. Dus stuurt Facebook ook advertenties van andere kunstenaars, concurrenten dus, op jouw vrienden af. Oké, dat neem je dan maar op de koop toe.
Losgeld
Op een zeker moment heb je een schilderij gemaakt waar je je hele ziel en zaligheid in hebt gelegd. Natuurlijk wil je dat werk bij anderen onder de aandacht brengen en promoten. Dan merk je ineens dat je met jouw verkooppromotie maar 20% van je vriendenkring bereikt. Je klimt direct in de pen en klaagt erover bij Facebook. Daar schiet men meteen in de verdediging. Je wordt erop gewezen dat die andere 80% wel degelijk kan worden bereikt, zij het tegen betaling. “Dat kun je toch in de kleine lettertjes lezen?” Op die manier legt Facebook, via jouw publicatie over je nieuwe werk, een soort beslag van 80% op jouw zakelijke pagina. Daar kom je alleen onderuit door een x-bedrag aan advertentiegeld aan ze over te maken. Met andere woorden, jij wordt opgezadeld met een soort “losgeld” om je doelgroep te kunnen aanspreken.
Gekochte vrienden
Er zijn kleine bedrijven die een account aanmaken op Facebook en als beginner jaloers kijken naar concurrenten die al vele honderden vind-ik-leuks hebben. In zoekmachines zijn bedrijfjes te vinden die je graag tegen betaling helpen om te werken aan de populariteit van jouw specifieke activiteiten. Daartoe exploiteren zij een heel netwerk van mensen, die een paar centen verdienen door een bepaalde pagina leuk te vinden of om vriend van iemand te worden. Het is een slimme toepassing: vrienden kunnen stilletjes worden toegevoegd, verspreid over enkele weken. Dan valt het niet op dat het om gekochte vrienden gaat.
Klakkeloos
Facebook verleent in principe soortgelijke diensten. Je kunt voor je zakelijke pagina een bepaald bedrag besteden, waar een gegarandeerd aantal vrienden, kliks of “vind-ik-leuks” tegenover wordt gesteld. Je genereert een mooie advertentie en betaalt een bedrag voor dertig vind-ik-leuks per dag. Aanvankelijk zullen er bijvoorbeeld vijfentwintig vind-ik-leuks uit Nederland bijkomen. Als dat er niet meer zijn, heeft Facebook een probleem, want je betaalt immers voor dertig. Wat doet Facebook dus? Zij stellen jouw advertentiebereik open aan gebruikers in India of Pakistan die de hele dag niets anders doen dan klakkeloos klikken op zakenpagina’s en advertenties. Zodra het gekochte aantal is gehaald, wordt het bereik teruggebracht naar nul. Een doelbewuste strategie, want er moet aan de belofte van het betaalde aantal vind-ik-leuks worden voldaan. Niet minder, maar ook niet meer.
Vertekend beeld
Mocht je op deze manier een groot aantal vind-ik-leuks willen verzamelen, dan is dit alleen interessant voor het aantal reacties. Want voor je zakelijke status is het mooi als je duizenden vind-ik-leuks toont. Het lijkt alsof jouw product mateloos populair is. Maar niet één van die gekochte klikkers zal je klant worden. Daarom levert deze werkwijze niet meer op dan een vertekend beeld van de interesse voor jouw producten.
Kwalijke wijze
Zelf heb ik trouwens ook meegemaakt dat ze het bij Facebook wel geloven en het aantal vind-ik-leuks eenvoudigweg lager laten staan dan waarvoor je hebt betaald. Als je bij Facebook niet de duizenden euro’s per maand aan promotie besteedt, word je al snel aan je lot overgelaten. In kleine accounts is Facebook nu eenmaal niet geïnteresseerd. En dat is nu precies de reden waarom ik met Jan Bakker WebTeksten geen zakelijke Facebookpagina heb. Ik heb immers geleerd op welke kwalijke wijze Facebook mijn budget verspilt.
Asociaal
Bovendien vind ik dit soort media, en dan met name Facebook, langzaamaan asociaal worden. Schelden, valse of gekopieerde accounts, nepnieuws, commercie, negatieve publiciteit, noem maar op. Het is allemaal geen reclame voor jouw bedrijf. Bovendien, mensen die op Facebook actief zijn, zijn meestal niet op zoek naar jouw product. Potentiële klanten die daar wel naar zoeken, doen dat via zoekmachines als Google, Bing of Yahoo.
Rem
Mijn persoonlijke ervaring uit het verleden is dat een goede commerciële zoekmachine-optimalisatie beter werkt om klanten te genereren, dan het opzetten van een campagne via sociale media. Maar dan nog kun je van een koude kermis thuiskomen. Zoals mijn website duidelijk maakt, schrijf ik graag over zaken die sommige kunstorganisaties of schrijvers liever niet willen openbaren. Zodra je afwijkende content schrijft of eigen theorieën spuit, zetten zoekmachines al dan niet door logaritmes aangestuurd de rem erop en zak je in de zoekresultaten. Zo manipuleren zoekmachines en daaraan gerelateerde kunstmatige intelligentie tegenwoordig wat jij wel of niet mag lezen…
